Dezelfde nacht kwamen de Poolse klussers aan. Dit keer 2
mannen en 1 met vriendin. Dat was eigenlijk wel leuk, anders was ik de enige
vrouw geweest tussen 5 mannen!
Na een paar uur slapen gingen ze meteen al aan de slag.
En wéér wennen aan andere mensen in huis…
Zaterdag, na het werk, lekker kip met
boontjes gegeten en toen kwam meteen de rum en cola op tafel. Przemek had
bedacht om in de tuin een kampvuurtje te maken, dus eerst de kids even met
marshmallows bij het vuur en daarna wij gezellig rond het vuur worstjes
roosteren.
Zondag op tijd weer op want we gingen met z’n allen naar Mont-Dore
rijden en vanaf daar wandelen/ klimmen naar de Puy-de-Sancy (1885 m). Przemek,
Joanna en Jarek namen de lange route naar boven en wij met Luke en Mark de
makkelijke met de kabelbaan. Boven was het zo’n 12 graden en een enorm stevige
en koude wind, dus niet prettig. Toch nog flink wat trappen opklimmen (ter
bescherming van de berg gemaakt) tot de top en vervolgens via het berggeiten
paadje aan de andere kant naar beneden.
Jammer genoeg verliep de communicatie met de telefoons op de
berg niet erg goed, waardoor we elkaar niet meer gezien hebben op de terugweg.
In Mont-Dore nog even rondgelopen, een snack gegeten en in alle rust een andere
route (per ongeluk verkeerd gereden) met mooie uitzichten op de Puy-de-Dôme terug
naar huis gereden.
Maandag ging Joanna voor ons allemaal op zijn Pools pannenkoeken
met spinazie maken. De kinderen hadden ze liever zonder spinazie (met
knoflook), wij vonden ze erg lekker! ’s Avonds tot erg laat samen nog de balken
in de slaapkamer schoon staan borstelen zodat ze na wat schuren ook nog
gebeitst konden worden deze week.
Zelf nog wat meegeklust en ’s middags weer naar het
zwemmeertje. Woensdag laatste avond met pizza, in het dorp gehaald.
Dankzij de inzet van Przemek en Jarek is het werk flink gevorderd,
we zijn wel tevreden dat we toch weer een stap verder gekomen zijn. Vaak alleen
zo frustrerend om weer te moeten gaan, terwijl het net zo lekker gaat en je het
zo graag áf wil maken. Het inrichten van 2 slaapkamers tegelijk komt nu
eindelijk wel echt in zicht!
Donderdagochtend heel vroeg vertrokken de klusvrienden weer
om ’s middags terug in NL te zijn (de volgende dag begon hun vakantie naar
Polen).
Vrijdag begon ik eindelijk ‘rust’ te krijgen en was ik gewoon
blij om lekker rustig ‘thuis’ te zijn, alleen toen moesten we alles alweer
opruimen en inpakken om zaterdag naar de camping aan de kust te gaan!
Ik wist niet dat dat zo ‘zwaar’ zou zijn, om je steeds aan
te passen aan de gasten, steeds te wennen en vervolgens weer het steeds
afscheid nemen. Maar ja, “Afscheid is de geboorte van een herinnering” heb ik
nu geleerd. Veel geleerd en veel
herinneringen opgedaan dus deze zomer….
Laatste week naar een camping in St. Palais-sur-mer (regio
Charente-Maritime), eindje onder La Rochelle. Eerste dagen weer wennen, van de
‘totale rust en ruimte’ in La Chaux naar een drukke camping met naast je meteen
NL buren, steeds lopen naar WC, douches etc. Animatie voor de kids met
bijhorende herrie. Gelukkig zaten we aan de rand van de camping en niet pal
naast het zwembad ofzo.
Overdag waren we vooral naar het strand, bij eb naar
krabben en garnalen zoeken in de poeltjes. Veel zandkastelen gebouwd, relaxed,
gepicknicked, gewandeld, gevliegerd. Laatste avond een prachtige zonsondergang
op het strand meegemaakt. Jammer dat de vakantie weer over was, hoewel een week
op die plek ook wel OK was.
