Van binnen naar buiten!

Het huis was toen we het kochten in 2006 niet voorzien van een toilet, keuken of ook maar enige afvoer leidingen dus die moesten er eerst komen. Het water kwam wel binnen achter de voordeur maar verder niet. Er is geen riool op het platteland, dus er moest een septic tank in de grond komen. Een leuke klus binnen qua leidingen en veel graafwerk buiten. Een septic tank is een groot reservoir in de grond dat al het afvalwater opvangt met een bio-systeem waardoor het water gereinigd wordt. Het schone water loopt vervolgens over in een buizen systeem in een vloeiveld achterin de tuin waar het verder gefilterd en afgevoerd wordt.

Het graafwerk voor dit systeem is in de eerste winter gebeurd en daarna was natuurlijk de hele tuin omgeploegd!

Maar ja, voor je het weet groeit er weer volop gras en vanalles ertussen.

Meteen een start gemaakt met een fruittuin met wat hulp van familie in een voorjaarsvakantie met eerst makkelijk groeiende struiken en bomen. Al snel stonden er frambozen, appelbomen, een perenboom en witte druif. Inmiddels ook 2 blauwe bessen, een kruisbes, 2 rode bessen struiken, een vijgenboompje, munt, een walnotenboom en vorig jaar een 2^e perenboom en een pruimenboompje erbij.

Een klimrek en trampoline zorgen ervoor dat de jongens zich ook vermaken terwijl wij in huis of in de tuin bezig zijn.

Je ziet het ‘gazon’ zich ‘ontwikkelen’: steeds minder brandnetels, distels en ander onkruid, steeds meer en mooier gras :) vooral als je het hele seizoen regelmatig maait. Je ziet hier ook in de tuin dat je het ene jaar veel meer last hebt van wespen, andere jaar weer veel kleefkruid.

Ik heb ontdekt dat ik het leuk vind om nuttige dingen te doen met wat de natuur en de tuin heeft te bieden hier. Misschien omdat ik alleen hier de rust heb om dit te doen? Lekker makkelijk begonnen met het maken van bramenjam; die zijn er zoveel tussen de heggen te vinden in de omgeving! En de bramentaart is inmiddels een traditionele afsluiter op de laatste dag van de vakantie.

Vervolgens met de lavendel aan de slag, mirabellen voor compote, kruisbessen uit de tuin, van alles bakken met flinke appeloogst, munt voor in een frisse zomerthee. Zelfs de rozenbottels heb ik gebruikt en waarom niet iets nuttigs bedenken om met de vele paardenbloemen en brandnetels te doen in plaats van tegen ze te ‘strijden’ door ze enkel als onkruid te zien? Het blijken ineens hele nuttige planten/ bloemen! Het nieuwste ‘project’ is een kruidentuin.

Veel hangt natuurlijk af van het toeval en vooral van het weer en steeds is het weer een verrassing wat er beschikbaar is wanneer we er zijn. Soms is onze zomervakantie laat en de bramen vroeg rijp en soms zijn de appels precies oogstrijp in de herfstvakantie. Soms zit de kruisbessenstruik precies helemaal vol met rijpe kruisbessen. En soms is een groot deel kapot gevroren door een hele strenge vorstperiode van zo’n min 18 graden... en kun je weer opnieuw beginnen.

En weer graafwerk: dit keer om een nieuwe hoofdkraan met meter buiten het huis te maken.

Op het schuine dak op het zonnige zuiden gericht hebben we zonnepanelen op het dak geplaatst.

De tuin en buitenruimte is heerlijk om in te spelen, uit te rusten, te eten, van het uitzicht genieten, even 'thuis' komen bij jezelf, om in te klussen, te borrelen, bij de vuurkorf te zitten en naar de sterren te kijken. Het vraagt altijd veel tijd om bij te houden, maar meestal vinden we ook dat erg leuk om te doen. Er zijn nog veel plannen om het nog comfortabeler te maken, dus voorlopig blijven we wel even bezig. 

Keuken

Keuken. Oud en nieuw.

Als je binnenkomt sta je meteen in de grote woonkeuken met schouw. Dat de open haard vroeger goed gebruikt is zie je aan de balken die helemaal zwart zijn van de rook. We hebben geprobeerd ze schoon te maken maar zonder zandstralen of eindeloos schuren lukt dat echt niet. Dus hebben we het maar zo gelaten… Het plafond in de keuken is tegelijk de vloer van de bovenverdieping en mooi gemaakt: een ‘Parijs’ plafond noemde de timmerman het. Kenmerk hiervan is dat de planken in het verlengde liggen van de draagbalken.

We wilden ook wel meer licht in de keuken en nauurlijk openslaande deuren naar de tuin! Daar moet hier wel een specialist voor ingeschakeld worden, want met de grote stenen maak je niet zomaar een gat in de muur.

De vloer in de keuken is van sierbeton. Het leek ons overdreven en bovendien niet praktisch met deuren/ drempels om er een vloer bovenop te gaan leggen dus die is behouden. Onder de trap is een ruimte waar we een ruime voorraadkast van hebben gemaakt. De ingebouwde ‘tussenkast’ is een leuk detail dat we hebben behouden. Deze kast is trouwens ook muisvrij.

Het ouderwetse boeren keukenblok heeft Erik helemaal zelf gemaakt van gipsblokken en een aanrechtblad met tegels die we nog over hadden. De houten dingen waar de pannen aan hangen komen van de 1^e verdieping waar vroeger wol en vlas overheen werd gehangen om te drogen.

Een kachel leek ons een iets efficientere verwarming dus toen we een mooie ronde kachel tegenkwamen bij de Brico hebben die meteen meegenomen. Bleek ook wel handig om dan ook het grote schoorsteen-gat dicht te maken want er ontstond een flinke tocht en alle warmte verdween zo weer naar buiten.

Intussen is er een andere iets grotere kachel voor in de plaats gekomen en is de oude naar boven verhuisd. Mijn oom had nog een mooie ijzeren haardplaat ‘over’ van de antiekzaak en die heeft na een ‘onderhoudsbeurt’ nu ook een mooi plekje gekregen achter de kachel in de keuken.

Kijk op de website www.vakantiehuislachaux.nl voor het resultaat.

De eerste stappen toen

Toen de champagne van de sleuteloverdracht op was, moesten we aan de slag!

Als eerste moesten er toch een nieuwe deur en ramen in het huis overal zodat we goed konden afsluiten want dit was allemaal zo oud en kapot.. Meteen een goede kans om de voordeur iets hoger te laten maken, wij Nederlanders zijn toch wat langer dan de Fransen zo'n 100 jaar geleden. Een plaatselijke timmerman heeft dit netjes gedaan in de loop van dat eerste jaar. 

We wilden het woonhuis redelijk snel bewoonbaar maken, dus een slaapkamer met douche/badkamer zou het eerste project worden. De eerste zomer hebben we in het ‘lavendelhuisje’ in de buurt gelogeerd en met de oude caravan (over genomen van camping-eigenaren) als keet in de voortuin aan de slag gegaan met het slopen van de oude houten vloer en het uitgraven zodat er een betonnen vloer in kon met vloerwarming en tegels. Het achterste gedeelte zat helemaal geen vloer in want dit was een voorraad kamer met aarden vloer voor de temperatuur/vocht regulatie (zoals een kelder).

Een Belgische aannemer heeft de vloer gestort en is de badkamer gaan bouwen. Na het plaatsen van de Septic tank in de tuin voor de afvoer kon de badkamer worden aangesloten. Konden we na een jaar in ieder geval eindelijk gewoon naar de WC! Grote electrische boiler erin, vloerverwarming in de badkamer. De oude deur hebben we hergebruikt (alleen omgedraaid) en ook de ingebouwde kast en toegangsdeur lekker laten zitten.

Over het beton een nieuwe houten vloer er overheen en klaar is kees!

Dat denk je dan, totdat je volgende keer terugkomt en je de deur niet meer open krijgt omdat de vloer helemaal opgebold is….!! Het heeft lang geduurd voordat we de moed opgevat hadden om de vloer er uiteindelijk helemaal uit te halen en opnieuw te leggen. Alle delen genummerd, schoongemaakt en opnieuw erin. En intussen zijn ook de plinten opnieuw gedaan. Op de website www.vakantiehuislachaux.nl kun je zien hoe het er nu uitziet.

Waarom?

Waarom en hoe het begon

Als het over ons 'huisje' in Frankrijk gaat krijgen we vroeg of laat wel van iedereen de vraag “Waarom?” en “Hoe ben je nou net hier in de Auvergne terecht gekomen?”

Nou, het antwoord is een beetje toevallig eigenlijk. We zochten een extra plek voor vakanties en rust. Het liefst op praktische reisafstand van Breda, waar het klimaat net iets warmer is. We zochten eerst in Zeeland (duur en qua warmte?), toen Zuid-Frankrijk (veel te duur), Alpen (ook te duur) en Spanje (beetje ver, altijd vliegen). Op een beurs voor 2^e huizen liepen we Marianne en Willy van Auvergne Immo tegen het lijf en die gaven ons met hun eerlijke informatie en meningen meteen een goed gevoel. Maar we kenden deze regio eigenlijk helemaal niet, dus die hebben we in de herfstvakantie bezocht en dat beviel ons meteen best goed.

De ruimte, de natuur, de rust, het mooie groen van de bossen, de afwisseling van omhaagde weilanden met koeien en beekjes en meren en juist door grote en kleine heuvels verveelt het gewoon niet snel. Net als het steeds varierende uitzicht.

Toen (2006)

Toen wij deze boerderij in de Puy-de-Dôme voor ‘t eerst zagen vonden we vooral de ligging heel mooi. Vlak achter de vijver in een gehuchtje, een tuin vrijwel helemaal rondom waardoor altijd wel ergens de zon schijnt en een mooi ruim uitzicht achter op de omliggende heuvels. Toen we binnen kwamen was het wel even schrikken: het hele huis stond vol met … ja wat niet? Oude meubels, gereedschap, oude oogst, echt vanalles en van vloer tot de nok vol met maar een klein ‘paadje’ naar de volgende ruimte…!

Het koste wel aardig wat moeite om door deze rommel heen te kijken en het ons leeg voor te stellen en welke ruimte er dan overbleef. We hebben het even laten bezinken en toen kregen we toch al snel een soort logische indeling van de ruimtes voor ogen en de stappen om er wat van te maken. 

We hadden inmiddels al veel vrij slecht verbouwde panden gezien en zagen dit dan toch meer zitten: als je dan toch flink moet verbouwen, dan maar meteen iets wat we helemaal naar onze wens kunnen doen in plaats van iets aanpassen wat door een ander al heel onhandig bedacht is!
Dus toen zijn we dit avontuur in La Chaux aan gegaan. Het huis is uiteindelijk helemaal leeg opgeleverd en toen konden we stap voor stap en kamer voor kamer aan de slag.

Onze boerderij is gebouwd rond 1900 ongeveer toen het platteland in Frankrijk als vlees- en graanschuur voor de grote steden ging dienen. Het is een klassieke boerderij voor deze omgeving met 2 koeienstallen eraan vast en ‘hooizolder’ boven de stal en het woonhuis. We weten dat het hele gebouw van 2 zussen is geweest, maar is later opgesplitst. Het rechterdeel is nu van een Parijzenaar die dit huis al meer dan 50 jaar bezit. Zijn dochter en kleinzoon wonen ook in het gehuchtje.

10 jaar vakantiehuis in de Auvergne

Begin dit jaar realiseerde ik me ineens dat we dit vakantiehuis in mei 2016 tussen al 10 jaar hebben!

Tien jaar waarin we veel gewerkt en geklust hebben, afgewisseld met leuke uitstapjes. Vooral de laatste paar jaar hebben we steeds meer kunnen genieten in en om ons huis. Inmiddels zijn er al diverse familie en vrienden langs geweest en steeds kregen we veel positieve reacties. Aangezien we er toch nog een groot deel van het jaar niet zijn, hebben we besloten om het beschikbaar te stellen in die tussen periodes.

Behalve deze al bestaande Blog heb ik ter gelegenheid hiervan een nieuwe website gemaakt voor een impressie en reserveringen. En daarnaast een Facebook-pagina voor de actuele berichten en foto's.

De komende tijd zal ik wat meer schrijven met toen-en-nu foto's over wat we afgelopen 10 jaar allemaal gedaan en bereikt hebben. Intussen hebben en krijgen we nog steeds allerlei plannen om het nog mooier te maken. Projecten die we stapje voor stapje gaan aanpakken. Zoals een 'buitenkeuken' met lounge terras in de tuin, een extra gîte, wellicht een serre... En we verzinnen ooit nog wel iets voor de oude varkensstal wat door ons het 'kabouterhuisje' wordt genoemd...
Dus als je het leuk vindt, volg ons dan op Facebook, deze blog en de website. Laat je ons weten wat je ervan vindt?

A bientôt.
Sandra en Erik, Luke en Mark

Herfst op zijn mooist in de Auvergne

In de Herfst is de Auvergne eigenlijk op zijn mooist.

Bij Herfst in Nederland denk je toch al snel aan wind, regen, mist, kou…. Maar stel je voor dat de herfst op zijn mooist is met bomen in alle kleuren van groen, geel, oranje en rood naar bruin. Zonnetje erbij aan een strakblauwe lucht. Eindeloze kleurenpracht als je over de landweggetjes door de heuvels slingert. Paddenstoelen overal in het gras, in de berm, tussen de bomen...



Een lekkere wandeling maken en ’s middags in je T-shirtje picknicken. ’s Avonds de kachel aan of beter nog: bij een kampvuur buiten in de tuin.
Dat bestaat niet alleen in een film of in je droom.

Dat vind je gewoon bij ons huis in Frankrijk in de Auvergne!

Ik had er al eerder over gehoord, maar was er nog niet eerder geweest: in de buurt van ons huis bij Biollet staat een Boedhistische Tempel. Ja, dat verwacht je nou niet echt midden op het platteland van Frankrijk, maar is echt een bezoekje waard. Voor als je op zoek bent naar (nog meer) rust kun je hier terecht. De tuin is niet heel groot, maar wel leuk om ook even rond te wandelen.

Dit keer hebben we de terugweg opgesplitst. Parijs is ongeveer halverwege en daar hadden we een overnachting geregeld. Als eerste natuurlijk met de Metro naar de Eiffeltoren.

Daarna naar de Arc de Triomphe waar een hoop draaitraptreden leiden naar een mooi uitzicht.

'S avonds op de Montparnasse naar de lichtjes gekeken en dan weet je waarom Parijs de 'lichtstad' genoemd wordt: echt geweldig!

De volgende dag was het weer wat minder, maar de pret niet. Nog naar de Sacre Coeur geweest, de Mont Martre en daarna naar de Notre Dame.

Nog een heerlijke lunch in een gezellig Parijs restaurantje in Quartier Latin en toen was het tijd om door naar huis te gaan rijden.

Hoewel ik niet zeker weet hoe de situatie nu is na de aanslagen in Parijs (dit was ervoor); wij vonden het echt een aanrader om op de heen- of terugweg een keer Parijs aan te doen!

Herfst in de Auvergne

Vorige week heb ik het laatste potje rozenbotteljam opengemaakt. Die had ik in La Chaux gemaakt tijdens de Herfstvakantie vorig jaar. De rozenstruik groeit steeds snel uit, met aardig wat ‘prikacties’ tot gevolg. Nu zaten er in de herfst allemaal rozenbotteltjes in de struik en ik vroeg me af of er nog iets leuks mee gedaan kon worden. Nou, jam maken natuurlijk! Dus eerst heel veel rozenbotteltjes plukken en de struik meteen maar snoeien. Handschoenen aan! Volgende dag rozenbottels in de pan. Nog een passe vite (passeerzeef, je weet wel waar Oma vroeger de tomaten uit de kas mee zeefde voor de verse tomatensoep) moeten lenen bij de buren, want er zitten héél veel kleine pitjes in. Uiteindelijk blijft er niet veel jam over, maar wel een erg lekkere en aparte smaak en veel Vitamine C als het goed is. Liefhebbers of avonturiers komen maar proeven.

Ik vond de mirabellen compote van de zomer erg geslaagd. Heerlijk door de muesli. Dus bedacht ik dat wij ook wel zo'n boompje in de tuin willen. Mirabellen zijn trouwens een kleine soort pruimen, ‘kersenpruimen’, met flinke ‘kersepit’. In Nederland zijn ze helemaal niet bekend, maar hier komen ze regelmatig voor. Enkele mirabellen pitten zijn bewaard en thuis in de vriezer gelegd en daarna 'gezaaid'. Daarnaast staan nu ook wat stekken van de hazelnoot van de buurman, voor tussen de heg, naast de walnotenboom. Nu maar afwachten en hopen dat dit werkt.

Het laatste weekend zijn we naar Vulcania geweest. Ongeveer drie kwartier rijden, richting Puy-de-Dôme. Al ver voordat je er bent zie je de Puy en een luchtballon. Vulcania is een informatief (pret)park met allerlei attracties en achtergrondinfo op gebied van vulkanen. Er zijn 3D-films over draken en vulkaanuitbarstingen die je 'live' kunt meebeleven.

Veel geografie over soorten vulkanen en foto’s van uitbarstingen over de hele wereld.
De audiogids loodste ons in het Nederlands door de meeste uitleg heen.

Als het weer meezit kun je met de luchtballon lekker recht omhoog en veilig de lucht in en heb je mooi uitzicht over het park en de omgeving met alle oude vulkanen waaronder de Puy-de-Dome. Wel een aanrader, als er toch bent en je niet teveel hoogtevrees hebt...

Ons advies voor de minimale leeftijd is wel 6 jr.